 |
Odra |
| Morbili | |
| ICD-10 |
B05
|
| B05.0 Odra powikłana przez zapalenie mózgu (G05.1*) | |
| B05.1 Odra powikłana przez zapalenie opon mózgowych (G02.0*) | |
| B05.2 Odra powikłana przez zapalenie płuc (J17.1*) | |
| B05.3 Odra powikłana przez zapalenie ucha środkowego (H67.1*) | |
| B05.4 Odra z powikłaniami jelitowymi | |
| B05.8 Odra z innymi powikłaniami | |
| B05.9 Odra bez powikłań | |
Odra (łacinie morbili, ang. measles, rubeola) - choroba zakaźna wieku dziecięcego wywoływana przez morbilliwirus z rodziny paramyksowirusów.
Spis treści |
edytuj Historia
Przypuszcza się, że odrę i czarną ospę przynieśli Saraceni z Afryki do Europy. Następstwem były pandemie tych schorzeń w VII wieku.
Pierwszy opis odry znajduje się w dziełach lekarza arabskiego Rhazesa z Bagdadu, który jednak mieszał w opisach odrę z ospą.
Opisy z XVI wieku wyodrębniają już ospę, nie rozróżniają jednak odry i płonicy. Dopiero Thomas Sydenham wyodrębnił to schorzenie w 1675 na podstawie studiów ogromnych epidemii, które nawiedziły Londyn w latach 1660 i 1664.
Zaraźliwość odry udowodnił Szkot Home, który eksperymentował w tym kierunku w 1758.
Cenne spostrzeżenia na temat epidemiologii i kliniki odry zebrał Pannum podczas pandemii na Wyspach Owczych w 1846. Ponieważ mieszkańcy mieli do tej pory małą styczność z kontynentem, epidemia objęła 92,6% ludności wysp.
edytuj Zakażenie
Zakażenie przenosi się drogą kropelkową. Okres inkubacji około 2 tygodni. Zakaźność chorego pojawia się na 5 dni przed wystąpieniem wysypki.
edytuj Objawy
W okresie prodromalnym choroby dominuje ostry ból gardła, nieżyt błony śluzowej nosa i spojówek, stan zapalny górnych dróg oddechowych. Występuje często suchy kaszel. Charakterystycznym dla odry jest pojawienie się na błonie śluzowej policzków na wysokości dolnych zębów trzonowych, białawych przebarwień tzw. plamek Koplika. Pojawia się wysoka gorączka. Po kilku dniach (do 5) pojawia się wysypka o charakterze gruboplamistym, kolorze różowym, zlewająca się. Najpierw umiejscawia się na twarzy za uszami i na czole, postępuje w dół obejmując całą powierzchnię ciała. Towarzyszy jej kaszel i wysoka gorączka. Po kilku dniach (4-5) gorączka cofa się, ustępują również objawy zapalenia gardła, wysypka zmienia kolor na ceglasty, a naskórek łuszczy się "otrębiasto".
edytuj Powikłania
Dotyczą głównie dzieci z niedoborami odporności, niedożywionych, z wadami serca, niemowląt. Najczęściej spotyka się:
- zapalenie płuc spowodowane nadkażeniem bakteryjnym
- zapalenie ucha środkowego
- zapalenie mięśnia sercowego
- zapalenie mózgu (około 1 na 1000 zachorowań)
- podostre stwardniające zapalenie mózgu (LESS - łac. leukoencephalitis subacuta scleroticans) - pojawia się kilka lat po przebyciu choroby, związane jest z latentnym zakażeniem wirusem odry, charakterystyczne dla tego powikłania jest wybitnie wysokie stężenie przeciwciał przeciw wirusowi, objawy neurologiczne w postaci zaburzeń mowy, upośledzeniem psychicznym, niedowładami postępują doprowadzając do stanu odmóżdżeniowego - rokowanie złe
- poronienie płodu
edytuj Leczenie
Stosuje się szczepienia dzieci atenuowanym wirusem odry. Można zastosować ludzką gammaglobulinę w kilka dni po zakażeniu jeszcze przed pojawieniem się wysypki celem złagodzenia/zapobiegania chorobie.
edytuj Zobacz też
edytuj Bibliografia
- Odra. W: Maria Olszyńska-Krowicka: Choroby zakaźne i pasożytnicze. Zdzisław Dziubek (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, ss. 237-241. ISBN 83-200-2748-9.
- Pediatria. Podręcznik do Państwowego Egzaminu Lekarskiego i egzaminu specjalizacyjnego. Anna Dobrzańska, Józef Ryżko (red.). Wrocław: Urban&Partner, 2005, ss. 719-720. ISBN 83-89581-25-6.
