| Nagi pies peruwiański | |
 Nagi pies peruwiański |
|
| Inne nazwy | Peruvian Inca Orchid |
| Kraj patronacki | Peru |
| Wymiary | |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa V, sekcja 6, numer wzorca 310 |
| Wzorce rasy | |
| • • • • • |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Nagi pies peruwiański - jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji ras pierwotnych. Nagi peruwiańczyk występuje w trzech wariantach wielkościowych, podobnych pod względem morfologicznym:
- nagi pies peruwiański duży (wzrost: 50 - 60 cm, waga 20 - 30 kg)
- nagi pies peruwiański średni (wzrost: 40 - 50 cm, waga 12 - 20 kg)
- nagi pies peruwiański miniaturowy (wzrost: 25 - 40 cm, waga 5 - 12 kg)
edytuj Rys historyczny
Kultury, jakie miały wpływ na rozwój rasy, to Mochica (I w. p.n.e- VIII w .n.e) i Chimú (IX- XI w.n.e). Przodkowie nagiego psa peruwiańskiego byli wykorzystywani do pilnowania plantacji orchidei. Zachowały się posążki z wizerunkiem osoby w koronie (najprawdopodobniej władcy) i u jego stóp nagiego psa peruwiańskiego. Inkowie traktowali nagie psy z wyjątkowym szacunkiem. Gdy umierał władca lub inna ważna osobistość, Inkowie chowali zmarłego z nagim psem peruwiańskim. Inkowie uważali, że psy te są wcieleniem bóstw. Wizerunki psów tej rasy istnieją w osadach, w których odkryto ślady cywilizacji wcześniejszych niż cywilizacja Inków.
edytuj Ogólna charakterystyka rasy
Nagi pies peruwiański z usposobienia jest psem spokojnym i przyjaznym, nieufnym wobec obcych. Nagie ciało może być całkiem bezwłose, lub posiadać pojedyncze włoski na głowie i ogonie. Skóra jest koloru szarego, czarnego lub ciemno brązowego, czasami w jasne różowe łatki na łapach i pysku. Cechuje się także tym, że ma wyższą temperaturę ciała, która wynosi ok. 39 stopni. W większości przypadków peruwiańczyki mają braki w uzębieniu, szczególnie w zębach przedtrzonowych.
edytuj Bibliografia
- Encyklopedia Larousse: "Psy"