MMR (ang. Measles-Mumps-Rubella, łac. Vaccinum morbillorum, parotitidis et rubellae vivum, pol. Szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce żywa) - trójskładnikowa szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce wprowadzona do użytku po raz pierwszy w 1988 roku w Wielkiej Brytanii. W związku z tym, że Brytyjczycy zaobserwowali wzrost liczby zapaleń mózgu i opon mózgowych, który powiązano z zawartym w szczepionce szczepem wirusa świnki Urabe AM 9 wprowadzono szczepionkę drugiej generacji (MMR II) stosowaną do dziś. W Polsce zarejestrowane są trzy szczepionki typu MMR[1]:
- drugiej generacji
- MMR II produkowana przez Merck Sharp and Dhome
- Priorix produkowana przez GlaxoSmithKline
- pierwszej generacji
- Trimovax produkowana przez Aventis Pasteur
Spis treści |
edytuj Skład szczepionki drugiej generacji
Szczepionka jest dwuskładnikowa. Zawiera fiolkę z proszkiem (0,7 ml) i fiolkę z rozpuszczalnikiem (0,7 ml) do sporządzania roztworu do wstrzykiwań podskórnych.
Fiolka z proszkiem zawiera:
- wirus odry szczep Enders–Edmonston
- wirus świnki szczep Jeryl Lynn
- wirus różyczki szczep Wistar RA 27/3
Ponadto substancje pomocnicze:
edytuj Kontrowersje
W 1998 roku w czasopiśmie The Lancet pojawiło się doniesienie wiążące szczepionkę MMR z autyzmem. Późniejsze badania wykluczyły jednak takie powiązanie[2].
edytuj Szczepienia w Polsce
Obecnie obowiązkowe jest jedno szczepienie w wieku 13-14 miesięcy. Szczepione są też nieszczepione wcześniej na różyczkę dziewczynki w wieku 10-11 lat[3].
