| Lou Reed | |
 Lou Reed |
|
| Imię i nazwisko | Lewis Allen Reed |
| Data i miejsce urodzenia | 2 marca 1942 Nowy Jork, Brooklyn |
| Gatunek | rock art rock hard rock |
| Powiązania | The Velvet Underground John Cale Nico |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Lou Reed właściwie Lewis Allen Reed (ur. 2 marca 1942 roku w Nowym Jorku na Brooklynie[1]), to amerykański wokalista rockowy, gitarzysta, autor tekstów oraz kompozytor. Reed pochodzi z rodziny żydowskiej.
W wieku młodzieńczym, został wysłany na terapię elektrowstrząsową przez swoich rodziców z nadzieją na "wyleczenie" homoseksualizmu. Terapia była niezwykle bolesna i wyniszczająca dla Lou, do tego kompletnie nieskuteczna. Lou jest biseksualistą. W 1974 roku swoje cierpienia opisał w piosence Kill Your Sons.
W 1957 roku z zespołem The Shades, wydał swój pierwszy singel pt. So Blue, który jednak nie zdobył popularności. Ważnym zwrotem w jego życiu było poznanie Johna Cale'a. Z nim to założył zespół początkowo pod nazwą The Warlocks. Wraz ze zmianami personalnymi zmieniały się nazwy zespołu. Muzycy występowali jako The Primitives, następnie jako The Falling Spikes. Niebawem przyjęli nazwę The Velvet Underground (nazwę zaczerpnięto z powieści pornograficznej).
Obok Johna Cale'a, Lou Reed był w The Velvet Underground głównym kompozytorem. Jako rockowy poeta, Reed w tym czasie pisał przede wszystkim o dobrze mu znanym świecie, artystach, ludziach uzależnionych, homoseksualistach. W 1970 roku Reed odszedł z grupy. Przez pewien czas pracował ze swoim ojcem jako księgowy. Rok później w 1971, wytwórnia RCA podpisała z nim kontrakt na solową płytę. W 1972 wydany został album pt. Lou Reed.
W Wielkiej Brytanii Reed koncertował z nowojorską grupą Tots. To właśnie tam artysta poznał Davida Bowiego, fana The Velvet Underground. Kolejnym punktem zwrotnym w karierze, był album wyprodukowany przez Bowiego pt. Transformer, dzięki któremu Reed zyskał sławę. Zawierał powszechnie uznawany za najpopularniejszy utwór Reeda "Walk on the Wild Side". Piosenka ta trafiła w 1973 roku do pierwszej dziesiątki brytyjskiego rankingu oraz zdołała się uplasować w Top 20 w Stanach Zjednoczonych. Reed powrócił do współpracy z Johnem Cale'em na płycie Songs for Drella, najbardziej cenionej przez krytyków - zajęła 3. miejsce w rankingu najlepszych płyt 1990 roku według krytyków pisma Melody Maker.
14 lipca 2008 roku Lou Reed wystąpił w Warszawie w Sali Kongresowej w ramach trasy koncertowej Berlin. W tle występu pokazywany był film z Emmanuelle Seigner- ekranizacja płyty " Berlin". Oprócz wszystkich planowanych piosenek z płyty, Lou zagrał jeszcze "Satellite of Love", " Rock & Roll" i " Power of the heart" .
Spis treści |
edytuj Dyskografia
edytuj Solo
- Lou Reed (1972)
- Transformer (1972)
- Berlin (1973)
- Sally Can't Dance (1974)
- Metal Machine Music (1975)
- Coney Island Baby (1976)
- Rock and Roll Heart (1976)
- Street Hassle (1978)
- The Bells (1979)
- Growing Up in Public (1980)
- The Blue Mask (1982)
- Legendary Hearts (1983)
- New Sensations (1984)
- Mistrial (1986)
- New York (1989)
- Magic and Loss (1992)
- Set the Twilight Reeling (1996)
- Ecstasy (2000)
- The Raven (2003)
- Hudson River Wind Meditations (2007)