Jakas reklama 

 

Konklawe 8-11 XI 1417 – konklawe, które odbyło się na Soborze w Konstancji i formalnie zakończyło Wielką Schizmę Zachodnią. Było to jedyne w historii konklawe, które odbyło się na terenie Niemiec i jedyne, w którym dopuszczono jako elektorów duchownych spoza Kolegium Kardynalskiego. Było także pierwszym, w którym uczestniczył Polak – arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Trąba.

Spis treści

edytuj Sytuacja w Kościele

Sobór w Konstancji został zwołany z inicjatywy cesarza Zygmunta Luksemburskiego w celu zakończenia trwającej od 1378 roku Wielkiej Schizmy w kościele katolickim. W chwili jego otwarcia (listopad 1414) o władzę w Kościele rywalizowało aż trzech papieży: „rzymski” Grzegorz XII (uznany później przez Kościół za legalnego), „awinioński” Benedykt XIII i „pizański” Jan XXIII, przy czym największym poparciem cieszył się ten ostatni. Sobór opowiedział się za „opcją zerową”, czyli rezygnacją całej trójki. Grzegorz XII, którego obediencja składała się wówczas już tylko z księstwa Rimini, cesarskich elektoratów Palatynatu i Trewiru oraz kilku niemieckich diecezji, dobrowolnie ogłosił swoją abdykację 4 lipca 1415 roku, uzyskując od Soboru tytuł kardynała-biskupa Porto e Santa Rufina i dożywotniego legata w Ankonie (zmarł w Recanati 18 października 1417). Jan XXIII odmówił złożenia rezygnacji i próbował uciec z Konstancji. Został jednak schwytany i uwięziony, a Sobór 29 maja 1415 ogłosił jego depozycję, którą nieco później on sam dobrowolnie ratyfikował. Największy opór stawił Benedykt XIII. Rezydował on wówczas w Peñíscola koło Walencji, a poparcia wciąż udzielały mu Aragonia, Kastylia, Nawarra, Szkocja i hrabstwo Armagnac. Benedykt XIII konsekwentnie odmawiał rezygnacji, uparcie obstając przy legalności swojego wyboru. Sprawę przesądziło przeciągnięcie królów Aragonii, Kastylii i Nawarry na stronę Soboru na przełomie 1416/1417 (Szkocja trwała przy nim do 1418) i wypowiedzenie mu posłuszeństwa przez ostatnich wiernych mu kardynałów. 26 lipca 1417 Sobór ogłosił jego detronizację, co umożliwiło przystąpienie do wyboru nowego papieża.

edytuj Lista elektorów

Konklawe 1417 było jedynym w historii, w którym głosowali także nie-kardynałowie. Wprowadzono system głosowania „nacjami”. Oprócz kardynałów, którzy stanowili jedną „nację”, wyznaczono po sześciu reprezentantów 5 „nacji”: „italskiej”, „galijskiej”, „germańskiej” (do której zaliczono też Słowian i Węgrów), „angielskiej” i „hiszpańskiej”. Aby doszło do wyboru papieża, kandydat musiał uzyskać po 2/3 głosów w każdej z tych sześciu grup.

edytuj Kardynałowie

Sobór uznał ważność nominacji kardynalskich wszystkich trzech obediencji. W listopadzie 1417 było 31[1] kardynałów, w tym 22 z obediencji pizańskiej, 5 z obediencji rzymskiej i 4 z obediencji awiniońskiej. W konklawe wzięło udział 23 z nich, w tym 19 z obediencji pizańskiej i 4 z obediencji rzymskiej:

Po 3 elektorów mianowali rzymski papież Urban VI i awinioński antypapież Klemens VII, 2 – rzymski papież Innocenty VII, 4 – Grzegorz XII, 1 – Benedykt XIII, a pozostałych 10 – Jan XXIII.

edytuj Prałaci pięciu „narodów”

edytuj I. Nacja „italska”

edytuj II. Nacja „galijska”

edytuj III. Nacja „germańska”

edytuj IV. Nacja „angielska”

edytuj V. Nacja „hiszpańska”

Kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego był wówczas François de Conzie, arcybiskup Narbonne. Ponieważ jednak nie był on obecny w Konstancji, zastępował go wicekamerling Louis Aleman, jego krewniak.

edytuj Nieobecni kardynałowie

Nieobecnych było ośmiu kardynałów, w tym trzech z obediencji pizańskiej, czterech z obediencji awiniońskiej i jeden z obediencji rzymskiej:

Pięciu nieobecnych mianował Benedykt XIII, dwóch Jan XXIII, a jednego Grzegorz XII.

edytuj Kandydaci na papieża

Protodiakon Rinaldo Brancaccio ogłasza w Konstancji wybór Marcina V

Jan Długosz w swojej Kronice, pisanej kilkadziesiąt lat później, twierdził, że „nacja germańska” oficjalnie wystawiła jako kandydatów arcybiskupa gnieźnieńskiego Mikołaja Trąbę oraz arcybiskupa Rygi Johannesa von Wallenrode. Niektórzy historycy wątpią jednak w wiarygodność tej informacji. Spośród kardynałów do papabile niewątpliwie zaliczał się dziekan Św. Kolegium i wicekanclerz Kościoła Jean de Brogny. 75-letni Francuz zrezygnował jednak z kandydowania i udzielił poparcia kardynałowi Oddone Colonna, rodowitemu Rzymianinowi.

edytuj Wybór Marcina V

Konklawe rozpoczęło się 8 listopada i zakończyło już po trzech dniach. 11 listopada kardynał-diakon Oddone Colonna uzyskał wymaganą większość głosów i zaakceptował wybór jako Marcin V. 13 listopada elekt przyjął święcenia kapłańskie, a 14 listopada został konsekrowany na biskupa przez kardynała-biskupa Ostia e Velletri Jean de Brogny. 21 listopada w Konstancji odbyła się uroczysta inauguracja pontyfikatu, formalnie kończąca okres Wielkiej Schizmy.

Przypisy

  1. ↑ Niektóre źródła podają jako trzydziestego drugiego Anglika Philipa Repingtona, mianowanego kardynałem przez rzymskiego papieża Grzegorza XII w 1408. Repington najprawdopodobniej jednak nie przyjął tej nominacji [1]
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Papieże z konkurencyjnych obediencji nie uznawali nominacji kardynalskich dokonywanych przez rywali, stąd niektóre tytuły kardynalskie się powtarzają
  3. ↑ Louis de Bar w 1412 uzyskał od pizańskiego antypapieża Jana XXIII promocję do rangi kardynała-biskupa Porto e Santa Rufina, jednak w lipcu 1415 Sobór przyznał tą diecezję abdykującemu Grzegorzowi XII, a po jego śmierci w październiku objął ją jego bratanek Antonio Correr. Ranga i tytuł kardynała de Bar po 1415 roku pozostają niejasne. Podana w linkach źródłowych lista uczestników konklawe sugeruje, że powrócił on do swojego poprzedniego tytułu prezbiterialnego

edytuj Źródła

Poprzednik
Konklawe 1406		 1417
Mikołaj V		 Następca
Konklawe 1431
Opony - Sprawdź oferte na Pozycjonowanie strony działamy od 6 lat! - Pozycjonowanie - kino - Filmy animowane Bajki najlepsze bajki mp3 kwiaciarnia praca Szczecin klatrs chelsea football łódzkie biuro księgowe spyder3 Ranking Gwiazd sushi Warszawa Agencja InteraktywnaCzy wiesz co to jest audyt energetyczny ? Jeżeli nie to zajrzyj tu! | Gryzmoły | Gryzmoły | Artykuły | PPage | Teksty | Teksty | Makbet streszczenie | Makbet streszczenie | Jądro ciemności | Makbet | Dżuma | Opowieść wigilijna | Konrad Wallenrod streszczenie | oddam psa