Kompozytor (łac. compositor) - twórca utworu muzycznego. Terminu kompozytor używa się z reguły wobec twórców używających notacji muzycznej w przeciwieństwie do tzw sound designerów (ang. dosł. 'projektantów dźwięku').
Spis treści |
edytuj Historia
edytuj Starożytne Chiny
Muzyka miała charakter symboliczny, każdy instrument symbolizował jakieś zjawisko, stronę świata, porę roku czy substancję. Ważna była barwa instrumentu. Powstało Cesarskie Biuro Muzyki oraz Cesarska Akademia Muzyki.
edytuj Mezopotamia
Wierzono, że muzyka jest integralnym składnikiem wszechświata (zobacz teoria harmonii sfer). Powstawały psalmy i hymny, muzyków kształcono w specjalnych szkołach. Popularna była także teoria etosu.
edytuj Starożytna Grecja i Rzym
- Muzyka traktowana jako nauka;
- Teoria etosu;
- Teoria harmonii sfer;
- Katharsis;
- Mimesis;
- Powstaje muzyka chóralna;
- Dramaty, Dramat rzymski, Komedie oraz Dramaty satyrów;
- Przewaga muzyki świeckiej.
Źródła: Małgorzata Kowalska - 'ABC historii muzyki'
