Juan Rulfo (ur. 16 maja 1917, zm. 7 stycznia 1986 w Meksyku) – meksykański powieściopisarz i nowelista, fotograf. Jeden z najwybitniejszych pisarzy hiszpańskiego kręgu językowego drugiej połowy XX wieku.
Rulfo jest uważany za jednego z prekursorów realizmu magicznego, a jego twórczość – skromna pod względem objętości – doczekała się szeregu rozpraw krytycznych i została przetłumaczona na wiele języków. Swą pozycję Rulfo zawdzięcza dwóm niewielkim tomom – zbiorowi opowiadań Równina w płomieniach (El llano en llamas, 1953) i mikropowieści Pedro Páramo (1955). Równina w płomieniach składa się z kilkunastu zwięzłych, często zaledwie kilkustronicowych, tekstów obrazujących życie na meksykańskiej prowincji po rewolucji. Meksyk Rulfo to świat biednych wsi wystawionych nie tylko na pastwę żywiołów, ale także band samozwańczych rewolucjonistów i ścigającego ich wojska. Opisywani przez niego ludzie kierują się w swych działaniach honorem i przekonaniem o prawie do osobistej zemsty, ważną funkcję w wiejskich społecznościach pełni religia, zwłaszcza kult maryjny. Jest to świat nieustającej migracji, kolejni bohaterowie opuszczają dom w poszukiwaniu lepszego życia, niektórzy (opowiadanie Podróż na Północ) ruszają na Północ – do Stanów Zjednoczonych.
